صنعت در محاصره ناترازی برقی؛ کاهش سهم برق سیمانیها نسبت به سال قبل
تاکید رئیسجمهور بر کاهش محدودیتهای برق صنایع و حمایت از بخش تولید؛ فعالان صنعت سیمان میگویند تاکنون تغییری در روند تامین برق این صنعت ایجاد نشده است.
به گزارش برق مدیا، به گفته دبیر انجمن صنفی کارفرمایان صنعت سیمان، میزان برق تخصیصیافته به این صنعت در مقایسه با مدت مشابه سال گذشته حدود ۵۰ درصد کاهش یافته و تولیدکنندگان ناچار شدهاند بخشی از نیاز خود را از بازار آزاد تامین کنند. افزایش هزینههای تولید، کاهش راندمان کارخانهها و نگرانی از تداوم قیمتگذاری دستوری، مهمترین چالشهایی است که اکنون صنعت سیمان با آن روبهروست.
این صنعت در حالی با محدودیتهای شدید انرژی مواجه شده که به گفته فعالان این بخش در سهماهه نخست امسال با رشد ۱۵ درصدی تقاضا و فروش روبهرو بوده است. با این حال، میزان برق تخصیصیافته به واحدهای تولیدی در مقایسه با مدت مشابه سال گذشته کاهش چشمگیری داشته است. در این خصوص علیاکبر الوندیان به این نکته اشاره میکند که سال گذشته کارخانههای سیمان در ساعتهای اوج مصرف ۶۵۰ مگاوات و در ساعتهای غیر اوج مصرف ۷۵۰ مگاوات برق دریافت میکردند و در ساعات شب نیز محدودیتی نداشتند، اما امسال تنها ۴۰۰ مگاوات برق برای فعالیت شبانهروزی این صنعت در نظر گرفته شده است.
فعالان این حوزه معتقدند پیامدهای این وضعیت تنها به کاهش تولید محدود نمیشود و افزایش هزینههای تولید، افت راندمان خطوط تولید، آسیب دیدن تجهیزات و تحمیل هزینههای سنگین ناشی از خرید برق از بازار آزاد نیز از جمله نتایج مستقیم این شرایط به شمار میرود. به گفته دبیر انجمن صنفی کارفرمایان صنعت سیمان، در حالی که قیمت برق دولتی حدود دو هزار تومان است، تولیدکنندگان ناچارند بخشی از برق مورد نیاز خود را با قیمتهایی نزدیک به ۱۵ هزار تومان از بورس انرژی تهیه کنند؛ هزینهای که به طور مستقیم سودآوری واحدهای تولیدی را تحت تأثیر قرار داده است.
در چنین شرایطی، اگرچه استفاده از ذخایر کلینکر و بهرهگیری همزمان از برق دولتی و برق خریداریشده از بازار آزاد تاکنون مانع از بروز کمبود و جهش قیمت سیمان در بازار شده است، اما تولیدکنندگان هشدار میدهند که ادامه این روند در بلندمدت میتواند توان مالی صنعت را تضعیف کرده و سرمایهگذاری در حوزههای زیرساختی و انرژیهای تجدیدپذیر را با چالشهای جدی روبهرو کند.
علیاکبر الوندیان دبیر انجمن صنفی کارفرمایان صنعت سیمان در خصوص وضعیت اثرات قطع برق بر تولیدکنندگان در گفت و گو به با برق مدیا رو می گوید
گفت و گو با علیاکبر الوندیان، دبیر انجمن صنفی کارفرمایان صنعت سیمان، با «برق مدیا» را در ادامه بخوانید.
***
جناب الوندیان؛ در روز صنعت، آقای پزشکیان از توقف قطعی دو روزه برق صنایع و انتقال محدودیتها به بخش خانگی خبر دادند تا با کاهش فشار بر بخش تولید، زمینه رشد صنعتی فراهم شود . آیا تاکنون اقدام عملی در این خصوص انجام شده و وضعیت فعلی به چه صورتی است؟
دیدگاه رئیسجمهور در خصوص لزوم مساعدت به بخش صنعت برای ما بسیار حائز اهمیت بود؛ چرا که صنایع ، به ویژه صنایع سنگین، نقش عمدهای در امنیت، اشتغال و زیرساختهای کشور ایفا میکنند. ما از این دیدگاه ایشان بسیار خرسند شدیم ، اما در مقام عمل، برای صنعت سیمان همان حداقل برق دریافتی که به این صنعت اختصاص یافته بود همچنان تامین میشود، و متاسفانه پیگیریهایی که از سمت نهادهای ذیربط با صنعت سیمان صورت میگیرد نشان میدهد، مسوولین به جای افزایش، به دنبال محدودتر کردن همین میزان برق فعلی تحت عناوین مختلف هستند.
که بر خلاف دستور رئیسجمهور است و ما توقع داریم اظهارات ایشان صرفا در سطح رسانهها باقی نمانده و اثر مثبت آن را در کاهش محدودیت برق صنعت مشاهده کنیم . ما به شدت نگران هستیم؛ چراکه در همین فصل در سال گذشته، ۵۰ درصد بیش از میزان فعلی برق دریافت میکردیم، اما امسال با وجودی که در سه ماهه اول سال 15 درصد افزایش تقاضا و فروش داشتیم در حالی که تخصیص برق برای ما به به صورت معناداری کاهش یافته است و با سخنان رئیسجمهور بسیار امیدوار شدیم که برق بیشتری به این بخش تخصیص یابد، اما عملا تغییری حاصل نشده است.
شما به این نکته اشاره کردید که میزان برق دریافتی نسبت به سال گذشته ۵۰ درصد کاهش یافته است. اگر امکان دارد اعداد دقیق را بفرمایید و اینکه این موضوع چه میزان خسارت به صنعت سیمان وارد کرده است؟
توافق وزارت صمت با وزارت نیرو در در همین فصل در سال گذشته 650 مگاوات در ساعت پیک ، 750 مگاوات در در ساعت غیر پیک و در شب آزاد بودیم ، اما امسال تنها ۴۰۰ مگاوات برق در 24 ساعت تخصیص یافته است . در خصوص خسارات باید گفت که هرچند ما از ذخایر کلینکر استفاده میکنیم، اما خسارت اصلی در کاهش راندمان تولید و افزایش چشمگیر هزینههای تولید نهفته است.
صنعت برای اداره امور خود ناچار است بخشی از برق مورد نیاز را از بازار آزاد تهیه کند. در حالی که قیمت برق دولتی نزدیک به 2000 تومان بود، اکنون صنعت ناچار است برای تامین انرژی، برق را با قیمتهایی در حدود ۱۵ هزار تومان خریداری کند. این هزینه گزاف مستقیما در افزایش هزینه تولید خود را نشان میدهد و از آنجا که برق دریافتی به تنهایی کفاف راهبری تولید لازم را نمیدهد، هر کارخانه به فراخور نیاز خود بخشی از برق را از بازار آزاد تهیه میکند. این افزایش هزینه مستقیما از جیب سهامداران پرداخت شده و در نهایت منجر به از بین رفتن سود سهام میشود.
با توجه به این شرایط، آیا مسیری برای تامین برق مورد نیاز واحدهای تولیدی در نظر گرفته شده است؟
با توجه به سخنان رئیسجمهور این امید به وجود آمد که برق مورد نیاز تامین شود، اما مشاهده میکنیم که طی هفته گذشته، برق به بورس انرژی تزریق شده که نشاندهنده برنامه سوق دادن صنعت به سمت تامین برق با قیمت آزاد است. و پیگیریهایی که اکنون از سوی دولت صورت میگیرد، به جای افزایش، متمرکز بر کاهش میزان برق تخصیص یافته است.
با این اوصاف، نگرانیهای اصلی فعالان این صنعت در چه حوزهای متمرکز است؟
نگرانی اصلی این است که تشکلهای صنعتی با امید به دستور رئیسجمهور، پیگیر تزریق برق اضافی به بدنه صنعت بودند، اما آنچه در عمل میبینیم، درخواستهایی خلاف این موضوع از سمت بدنه دولت است. درخواست ما از وزارتخانه این بود که حداقل معادل برق سال گذشته تامین شود تا دست تولیدکننده برای فعالیت و حفظ سطح تولید بازتر باشد، اما در حال حاضر شاهد حرکت در مسیر عکس هستیم.
آیا این کاهش تامین برق و اجبار به استفاده از برق آزاد، منجر به کاهش تولید سیمان یا افزایش قیمت آن در بازار شده است؟
در خصوص قیمت، باید بگویم که صنعت سیمان با تکیه بر تجربه سالهای گذشته، ذخایری را ایجاد کرده است تا در فصل ناترازی به پایداری بازار کمک کند. اکنون با استفاده از این ذخایر و ترکیب برق حداقلی دولتی و برق آزاد، سیمان مورد نیاز کشور تامین شده و تاکنون شوک قیمتی در بازار نداشتهایم و آرامش بازار محفوظ مانده است.
با این حال، این روند هزینههای صنعت را به شدت افزایش داده است. به دلیل راندمان پایین ناشی از کمبود انرژی، هزینهها بالا میرود؛ هرچند به دلیل اینکه ظرفیت تولید ما ۱.۵ برابر مصرف داخلی است، کشور هنوز با کمبود فیزیکی محصول مواجه نشده است، اما فشار مالی سنگینی بر تولیدکننده وارد میشود.
اگر بخواهید یک برآورد کلی از مجموع خسارات سال جاری نسبت به سال گذشته داشته باشید، به چه مواردی اشاره میکنید؟
خسارات پنهان در این حوزه بسیار زیاد است. علاوه بر کاهش تولید، آسیبهایی که به دستگاهها و تجهیزات وارد میشود، در خصوص لایه های نسوز گران قیمت کوره ها وارد میشود، خسارات سنگینی به همراه دارد. هزینههای مواد نسوز بسیار بالاست که در کار کردن کوره ها با راندمان پایین و زیر ظرفیت و همینطور زمانهای توقفات بدون برنامه آسیب میبینند.
درخواست ما این است که با توجه اینکه بر اساس برنامه هفتم توسعه مسیر دولت حرکت به سمت بها بازار برق و واقعی شدن قیمتهاست ، ضرورت دارد که افزایش قیمت سیمان نیز به موازات افزایش قیمت برق در دستور کار قرار گرفته و اصلاح شود تا صنعت بتواند نفس بکشد و درآمد لازم برای حفظ منافع سهامدار و تداوم تولید را داشته باشد.
دولت بر ایجاد نیروگاههای اختصاصی توسط خود صنایع برای رفع ناترازی تاکید دارد. آیا در صنعت سیمان امکان سرمایهگذاری مستقل در این حوزه وجود دارد؟
صنعت سیمان در حال حاضر ارزانترین قیمت سیمان در دنیا را دارد و به دلیل مداخلات دستوری دولت که سالها وجود داشته، قیمت آن بسیار ناچیز است؛ به طوری که شما کالایی به قیمت کیلویی ۲ یا ۳ هزار تومان در کشور پیدا نمیکنید. این موضوع توان سرمایهگذاری را از صنعت گرفته است، با این حال، صنعت سیمان از تکلیف قانونی خود که سالانه یک درصد سرمایهگذاری در حوزه تجدیدپذیرهاست، جلوتر عمل کرده است. در حالی که تکلیف ما حدود ۴۰ مگاوات بود، در حال حاضر 84 مگاوات برق در حال تولید داریم و بیش از ۱8۰ مگاوات دیگر نیز در حال نصب است که در طول سال جاری وارد مدار خواهد شد و ما از تکالیف قانونی خود در حوزه انرژیهای تجدیدپذیر بسیار جلوتر هستیم.
آیا رقم دقیق این سرمایهگذاریها مشخص است؟
در حال حاضر هر مگاوات نیروگاه خورشیدی حدود 80 میلیارد تومان و نیروگاههای باز یافت حرارتی 5.5 مگاوات برای کارخانه های یک میلیون تنی حدود 8 میلیون دلار سرمایه گذاری نیاز دارد البته راندمان نیروگاههای بازیافت حرارتی حدود پنج برابر نیروگاه خورشیدی است و به دلیل مشکلات مالی صنعت هنوز در نیروگاه بازیافت حرارتی سرمایه گذاری صورت نگرفته است.
نیروگاههای تجدیدپذیر تا چه حد میتوانند مشکل صنعت سیمان را برطرف کنند؟
واقعیت این است که صنعت سیمان صنعت انرژی بری است و راندمان نیروگاههای خورشیدی پایین است و حجم سرمایه گذاری صورت گرفته به تنهایی کفاف نیاز سنگین این صنعت را نمیدهد، اما به هر حال به شبکه کمک میکند. با حرکت به سمت بازار آزاد برق و از آنجا که صنعت سیمان یک صنعت انرژیبر است، حتما باید تعادلی میان قیمت محصول نهایی و قیمت برق آزاد ایجاد شود که تاب آوری صنعت حفظ شود.
در اینجا باید به این نکته اشاره کنم که فشار شدیدی بابت تامین برق بر صنعت وارد میشود. این منصفانه نیست که صنعت ناچار باشد برق خود را با قیمتهای گزاف از بازار آزاد تهیه کند در حالی که قیمت محصولش دستوری است. در حال حاضر با این ۴۰۰ مگاوات دریافتی ومیزان برقی که از بورس انرژی خریداری شده، واحدها ی تولید سیمان تلاش میکنند بخشی از خط تولید را فعال نگه دارند.
ادامه این وضعیت در کوتاهمدت ممکن است ، اما برای بلندمدت و با توجه به تکالیف دولت در آزادسازی قیمت انرژی، ضرورت دارد که همزمان به وضعیت تولیدکنندگان نیز رسیدگی شود و قیمت محصولات آنها متناسب با هزینههای واقعی انرژی اصلاح گردد تا صنعت سیمان دچار فروپاشی نشود.